Jardunaldi Teknikoa · Gizakia Fundazioaren 40. urteurrena

40 urteren ondoren datorrenaBadira zenbakitan neurtzen ez diren lanak

Badira lan batzuk zifretan neurtu ezin direnak. Laguntzen ditugun pertsonengan neurtzen dira, berriro arnasa lasai hartzen duten familietan, eta norbaitek egunez egun eusten dituen elkarrizketa zailetan. Horixe da Gizakiak berrogei urte daramatzala egiten, lehen lerrotik artatu, lagundu eta bideratzen duzuen horiekin batera.

Berrogei urte nahikoa dira bide bakar bat ere ez dela bakarrik egiten ikasteko. Baina ez dizugu gutun hau iragana gogoratzeko idazten, aurrera begiratzeko baizik.

Izan ere, adikzioen, gizarteratzearen eta prebentzioaren esku-hartzea pertsonen, kontsumoen eta testuinguruen erritmoan aldatzen ari da. Atzoko erantzunak ez dira nahikoak biharko erronkei aurre egiteko.

Horregatik, gure 40. urteurrena dela eta, bi jardunaldi antolatu ditugu erronka horiek mahai gainean jartzeko eta, guztion artean, behar ditugun erantzunak eraikitzen hasteko. Ikuspegi desberdinak bildu nahi ditugu: egunero esku hartzen duzuenona, ikertzen duzuenona, politika publikoak diseinatzen dituzuenona eta bide berriak aztertzen ari zaretenona.

Datak: Azaroaren 5a eta 6a
Lekua: Deustuko Unibertsitatea

Datozen asteetan, egitaraua, landuko ditugun gaiak eta gurekin izango diren ahotsak partekatuko ditugu zurekin.

Ez da amaiera-puntua, abiapuntua baizik.

Laster arte.

Bi egun, bi begirada: horrelakoak izango dira jardunaldiak

Gure 40. urteurrenean, ez dugu atzera begiratu nahi, aurrera baizik, etorriko denari. Eta etorriko dena bi jardunaldi dira, elkar osatzen duten bi begiradarekin, erantzun hobeak elkarrekin eraikitzeko pentsatuak.

Lehen egunean gizarteratzeaz arituko gara. Mendekotasunak dituzten pertsonez eta haiei laguntzeko aurrean ditugun benetako erronkez: zer behar duten, zer funtzionatzen duen, zer birpentsatu behar dugun. Eta, batez ere, bakarka eraikitzen ez den zerbaitez: eredu partekatu batez, non bakoitzak (administrazioak, gizarte-erakundeek, profesionalek) bere ekarpena egiten duen.

Bigarren egunean prebentzioari erreparatuko diogu. Izan ere, esku-hartzerik onena arazoa larriagotzea eragozten duena da. Politika publikoen bidez nola prebenitu hitz egingo dugu, arlo publikoaren eta pribatuaren arteko lankidetzaz, eta arreta berezia eskainiko diegu gehien axola zaizkigunei: haurrei eta nerabeei.

Ez dira besterik gabe entzuteko bi goiz izango, baizik eta ozen pentsatzeko eta zerbait etxera eramateko: ideiak, kontaktuak, gauzak egiteko modu berriak. Horregatik, arlo profesionaleko, akademikoko, instituzionaleko eta baita nazioarteko ahotsak ere bilduko ditugu — egunero esku hartzen duten pertsonak, ikertzen dutenak, politikak diseinatzen dituztenak eta bide berriak zabaltzen ari direnak.

Datorren astean horietako batzuk aurkeztuko dizkizugu.

Azaroaren 5a eta 6a · Deustuko Unibertsitatea

Laster arte.

Bide hauek pertsona askoren artean eraikitzen dira. Bertan egon beharko lukeen norbait ezagutzen baduzu, bidali iezaiozu mezu hau.

Prebenitzea ez da inoiz izan hain beharrezkoa. Ezta hain konplexua ere.

Gaur egungo kontsumoak ez dira duela urte batzuetakoen berdinak. Betiko substantziei pantailak, online jokoa eta mugikorretik eskura daitezkeen apustuak gehitu zaizkie.

Kontsumoak aldatu egiten dira, agertzen diren adinak ere bai, eta haurrak eta nerabeak hazten diren testuinguruak —familiakoak, sozialak, digitalak— ere aldatzen dira.Eta hain azkar aldatzen ari den egoera baten aurrean, prebentzioak erantzun errazik ez duten galderei egin behar die aurre:

Zerk funtzionatzen du benetan? Zaharkituta geratu diren ikuspegiak badaude —beldurra, sermoia, datu isolatuak—, baina baita benetako aldaketak eragiten dituzten estrategiei buruzko ebidentzia ere. Bata eta bestea bereiztea funtsezkoa da ahaleginak alferrik ez xahutzeko.

Nola iritsi gazteengana? Erronkaren zati handi bat haurtzaroan eta nerabezaroan dago: ez ohartaraztean, baizik eta laguntzean. Eta laguntza hori ez da soilik hezkuntza- edo komunitate-guneetan ematen; familiek ere funtsezko zeregina dute. Gazteei dagoeneko ematen ari zaizkien erantzunei buruz eta egunerokoan laguntzen dieten pertsonen zeregina nola indartu hausnartuko dugu.

Eta nork eraikitzen du eredu hori? Erantzun bakar batek ere ez du bere kabuz balio. Etorkizuneko prebentzioak administrazio publikoen, gizartearen hirugarren sektorearen eta familien arteko lankidetza hobeto artikulatzea eskatzen du, bakoitzak bere ekarpena eginez eta eredu partekatua eraikiz.

Horri guztiari buruz hitz egingo dugu bigarren jardunaldian, prebentzioan urteak daramatzaten ahotsen eskutik, praktikan, ikerketan eta politika publikoetan oinarrituta. Haien artean izango ditugu María Paula Luna (Applied Prevention Science International), Oihana Rementeria (Gaya Consultoría) eta Itziar de la Peña (Hirugarren Sektore Soziala eta Ekintza Komunitarioa Sustatzeko zuzendaria, Eusko Jaurlaritza).

Izan ere, aurrea hartzea eta elkarrekin egitea da oraindik ere laguntzeko modurik onena.

Datozen asteetan egitarauari buruzko informazio gehiago emango dizugu eta izen-ematea zabalduko dugu.
Azaroaren 5a eta 6a · Deustuko Unibertsitatea
Laster arte.